Cyberpesten en ander vormen van internetgevaren komen steeds frequenter voor en de impact is groot. De zwaarte van het probleem wordt veroorzaakt door de een vijftal onderliggende en elkaar versterkende mechanismen: Cyberpesten is laagdrempelig, gebeurt vaak anoniem, het heeft een indringend karakter, het kan een grote reikwijdte hebben en het is vaak niet meer terug te draaien.

Op het gebied van kinderen en nieuwe media wordt al veel gedaan, vooral wanneer het gaat om bewustwording. De technische oplossingsrichtingen die nu in de praktijk al werken, richten zich vooral op het weren of filteren van de inhoud van websites. Bewustwordingsmaatregelen en technische oplossingsrichtingen die zich richten op de inhoud van websites zijn belangrijk, maar de hierboven genoemde versterkende mechanismen geassocieerd met cyberpesten worden hiermee niet minder.

Doel van dit project was het inzichtelijk maken welke van de onderstaande potentiële oplossingen de moeite van het verder ontwikkelen waard zijn en hoe dat moet worden aangepakt (de ontwikkelroute). Denk daarbij bijvoorbeeld aan:

- Identiteitsmanagement richt zich op het vaststellen en beheren van identificerende kenmerken van online gebruikers.

- Taal-, beeld-, en gedragsanalyse richt zich op het afleiden van patronen en conclusies uit transcipties van online gedrag (zoals bijvoorbeeld de uitgewisselde informatie tussen communicerende gebruikers).

- Alarmering richt zich op het tijdig waarschuwen van de juiste instanties of mensen als reactie op één of meerdere van de hierboven genoemde detecterende oplossingsrichtingen.

Hieronder vindt u het eindrapport.